Το εργοδοτικό και κρατικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα με
θύματα 5 εργάτριες δεν είναι απρόσωπο. Υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες που
αφορούν τόσο στην ιδιοκτησία και τη διοίκηση της επιχείρησης – φέρετρο για 5
γυναίκες, υπάρχουν όμως και πολιτικές ευθύνες κι ας προσπαθούν η κυβέρνηση και
ο πρωθυπουργός του “εγώ δεν ξέρω τίποτα” να τινάξουν από πάνω τους την
ανεπιθύμητα σκόνη.
Το
δολοφονικό κοκτέιλ της έλλειψης μέτρων για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία,
του προσανατολισμού των αρμόδιων υπηρεσιών για τον έλεγχο τήρησης των μέτρων
και των συνθηκών εργασίας που οδηγούν τους εργαζόμενους στην εξουθένωση,
μετατρέπει τους χώρους δουλειάς δυνητικά σε παγίδες θανάτου.
Βασική αιτία της βάρβαρης αυτής
πραγματικότητας, που προσπαθούν να κουκουλώσουν η σημερινή και οι προηγούμενες
κυβερνήσεις, είναι ότι η θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας
των ομίλων δεν συναντιέται πουθενά με την ουσιαστική προστασία της ζωής των
εργαζομένων, αντίθετα προϋποθέτει την ένταση της εκμετάλλευσης και την
εντατικοποίηση, τις περικοπές από αναγκαία μέτρα που λογίζονται ως «κόστος».
Μαζί με το
εργοστάσιο της «Βιολάντα», που προβαλλόταν ως πρότυπο, κατέρρευσε και ο μύθος
της «υγιούς επιχειρηματικότητας», που δημιουργεί «πολλές και καλές» θέσεις
εργασίας. Τόσο «καλές», που μανάδες αναγκάζονταν να δουλεύουν βράδυ, μέσα σε
ναρκοπέδια, για να μπορούν να βλέπουν και να φροντίζουν τα παιδιά τους τη μέρα.
Ετσι εννοούν την… «εναρμόνιση της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής», που
με θράσος διαφημίζουν τα υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικής Συνοχής.
Η έκρηξη το ξημέρωμα της περασμένης Δευτέρας ανατίναξε και το αφήγημα της
«αυτοδημιούργητης επιχείρησης», όπου εργαζόμενοι και αφεντικά είναι «μια οικογένεια».
Τόσο… στοργική είναι η εργοδοσία, που αγνοούσε προκλητικά τις ανησυχίες των
εργαζομένων ότι θα αφήσουν τα κόκαλά τους μέσα στο εργοστάσιο. Οπως και
έγινε...
Ο σάπιος κόσμος τους είναι γεμάτος «Βιολάντες». Είναι ο καπιταλιστικός
κόσμος της εκμετάλλευσης των πολλών για τα κέρδη των λίγων.
Όπως στο εργοστάσιο της Γευσήνους, όπου παρά τις αλλεπάλληλες
προειδοποιήσεις από μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού, που ειδικά τις
τελευταίες 10 μέρες, τουλάχιστον 3 φορές, έθεσαν το ζήτημα της ασφάλειας και
των μέτρων προστασίας των εργαζομένων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, το πρωί
(24/1/2026) στη βάρδια συναδέλφισσας κι ενώ περνούσε από μηχανή κοπής τα
λαχανικά, η μηχανή της ακρωτηρίασε τα δάχτυλα του ενός χεριού, με αποτέλεσμα
για ακόμα μια φορά στον χώρο του εργοστασίου να έρθει το ΕΚΑΒ και να μεταφερθεί
η εργαζόμενη στο ΚΑΤ.
Η εντατικοποίηση της δουλειάς μας, τα εξαντλητικά ωράρια, η εμπλοκή των
εργαζομένων σε διάφορα πόστα για να βγει η παραγωγή, χωρίς την απαιτούμενη
εκπαίδευση των εργαζομένων, είναι η αιτία που πληθαίνουν τα εργατικά ατυχήματα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΕΣ!!!
ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ
ΤΟΥΣ!
Αυτόν τον κόσμο υπερασπίζονται η κυβέρνηση και όλα τα άλλα κόμματα, με τους
αντεργατικούς νόμους, τις διευκολύνσεις και τις επιδοτήσεις στους ομίλους.
Αυτός ο κόσμος δεν εξανθρωπίζεται. Γκρεμίζεται συθέμελα με την πάλη των
εργαζομένων και όλου του λαού. Και αυτό είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου…
Μόνο μέσα από την
οργάνωσή μας και τον συλλογικό αγώνα, οι εργαζόμενοι έχουμε τη δύναμη ν’
αντιπαλέψουμε και ν’ αποκρούσουμε αυτή τη βάρβαρη επίθεση που δεχόμαστε στο
εισόδημα και στα δικαιώματά μας.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών
εργατριών και στους συναδέλφους τους, ενώ ευχόμαστε γρήγορη και πλήρη ανάρρωση
στους τραυματίες.
Το Δ.Σ.,
30/1/2026
