Τρία χρόνια η οργή μας συνεχώς φουντώνει. Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη προσπαθούν να μας πείσουν πως τα καθημερινά «Τέμπη» που βιώνουμε είναι το φυσιολογικό και η καθημερινότητά μας.
Τέμπη στην Υγεία, Τέμπη στην Παιδεία, Τέμπη στους χώρους εργασίας. Σχολεία ετοιμόρροπα, ταβάνια που πέφτουν στα κεφάλια μαθητών και δασκάλων, σχολεία που πλημμυρίζουν, σχολεία χωρίς θέρμανση, σχολεία σε κοντέινερ, σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς. Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, Περιφερειακά Ιατρεία χωρίς γιατρούς, χωρίς νοσηλευτές. Τα παιδιά μας χωρίς παιδίατρους. Χειμώνες χωρίς συγκοινωνίες για μέρες, με εισιτήρια πανάκριβα, το ίδιο και με τις αερομεταφορές. Εργοστάσια και καζάνια να εκρήγνυνται. Νεκροί καθημερινά για μισό μεροκάματο. Τόσο κοστίζουν οι ζωές μας για τα αφεντικά.
Δεν δεχόμαστε η ζωή μας, η υγεία μας, η παιδεία των παιδιών μας, να γίνεται θυσία στον βωμό των κερδών. Δεν ανεχόμαστε την συγκάλυψη των αιτιών και των πραγματικών υπευθύνων. Ε.Ε. και οι αλλεπάλληλες κυβερνήσεις μέχρι σήμερα υποστελεχώνουν, ιδιωτικοποιούν και τεμαχίζουν κάθε μας κατάκτηση και δικαίωμα. Η πολιτική τους είναι αυτή που διαπράττει καθημερινώς εγκλήματα.
Τώρα είναι η δικιά μας ώρα να βροντοφωνάξουμε:
Για να βρουν οι συγγενείς των θυμάτων το δίκιο τους.
Για να έχουμε αποκλειστικά δημόσιες και ασφαλείς μεταφορές
Για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία & Παιδεία, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Για αυξήσεις στους μισθούς μας και για μέτρα στήριξης των οικογενειών μας.
Για να μορφωθούν τα παιδιά μας ισάξια και ισότιμα.
Πριν 3 χρόνια δώσαμε υπόσχεση μαζί με τα παιδιά μας ότι “όλων των νεκρών θα γίνουμε η φωνή – το έγκλημα στα Τέμπη δε θα ξεχαστεί”.
Διαδηλώνουμε το Σάββατο 28 Φλεβάρη με τη μαζική συμμετοχή μας στην απεργιακή συγκέντρωση στις 12:00 στην πλατεία Ευδήλου.
Διαδηλώνουμε για το οξυγόνο και τη ζωή που έχει ανάγκη κάθε παιδί, για τη μόρφωση και το σχολείο που έχει ανάγκη κάθε μαθητής.
