Σας
καλωσορίζουμε στη σημερινή εκδήλωση του Εργατικού Κέντρου Σάμου με θέμα τα
εργατικά ατυχήματα, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και την
ανάγκη να δυναμώσει η οργανωμένη πάλη των εργαζομένων.
Το
θέμα που συζητάμε σήμερα δεν είναι ούτε τεχνικό ούτε δευτερεύον. Είναι ζήτημα
ζωής και θανάτου να φεύγει το πρωί ο εργαζόμενος για τη δουλειά του και να
επιστρέφει ασφαλής στο σπίτι του, στην οικογένειά του, στα παιδιά του, να μη
σακατεύεται η υγεία του για να αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Γιατί σήμερα η εργατική τάξη βιώνει έναν πραγματικό ακήρυχτο πόλεμο που διεξάγεται μέσα στους χώρους δουλειάς. Και σε αυτόν τον πόλεμο τα θύματα προέρχονται πάντα από την ίδια πλευρά. Από την πλευρά των εργαζομένων.
Σκοπός
της σημερινής πρωτοβουλίας είναι να φωτίσουμε τις πραγματικές αιτίες αυτού του
προβλήματος από τη σκοπιά των αναγκών των εργαζομένων. Να αναδείξουμε τα εμπόδια που οδηγούν στη μη
λήψη μέτρων προστασίας. Να μεταφέρουμε την πείρα από τις παρεμβάσεις. Να
συζητήσουμε πώς θα οργανώσουμε καλύτερα τη δράση μας το επόμενο διάστημα, κυρίως
μπροστά στην τουριστική περίοδο, όπου η εντατικοποίηση θα χτυπήσει κόκκινο.
Συναδέλφισσες
και συνάδελφοι,
Τα
στοιχεία που δημοσιεύονται κάθε χρόνο για τα εργατικά ατυχήματα είναι
αποκαλυπτικά και διαρκώς αυξάνονται. Όμως ούτε αυτά αποτυπώνουν το πραγματικό
μέγεθος του προβλήματος, αφού είναι λειψά, κουτσουρεμένα.
Γιατί
πίσω από τους νεκρούς και τους βαριά τραυματισμένους υπάρχουν άνθρωποι ,
οικογένειες, συνάδελφοι και φίλοι. Υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι που
σακατεύονται αργά και σταθερά. Υπάρχουν επαγγελματικές ασθένειες που δεν
καταγράφονται. Υπάρχουν κατεστραμμένες μέσες. Φθαρμένα γόνατα. Μυοσκελετικές
παθήσεις. Καρδιαγγειακά και αναπνευστικά προβλήματα. Ψυχική εξουθένωση. Άγχος.
Κατάθλιψη. Υπάρχουν εργαζόμενοι που
γερνούν πριν την ώρα τους.
Και
όλα αυτά παρουσιάζονται ως φυσιολογικό. Όμως δεν είναι συνάδελφοι.
Δεν
είναι φυσιολογικό το 2026 να χάνουν τη ζωή τους εργαζόμενοι επειδή πήγαν για το
μεροκάματο, να γυρίζουν σπίτι σακατεμένοι, να θεωρείται η ανθρώπινη ζωή
αναλώσιμη. Και αυτά δεν συμβαίνουν κάπου αλλού. Συμβαίνουν πανελλαδικά αλλά και
εδώ σε Σάμο και Ικαρία.
Και
εδώ στον τόπο μας γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει εργοδοτικό έγκλημα, εντατικοποίηση
και έλλειψη μέτρων προστασίας. Στους χώρους του τουρισμού, της εστίασης, των
κατασκευών, των μεταφορών, των υπηρεσιών καθαριότητας, της υγείας και του
εμπορίου, οι εργαζόμενοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με εξαντλητικά ωράρια,
ελλείψεις προσωπικού, πίεση για μεγαλύτερη παραγωγικότητα και αυξημένους
κινδύνους.
Τι
να πρωτοαναφέρουμε για τη Σάμο. Τον συνάδελφο εναερρίτη εργαζόμενο του ΔΕΔΔΗΕ που
πριν χρόνια τραυματίστηκε σοβαρά από πτώση. Το σοβαρό εργατικό ατύχημα σε
εργολάβο του ΔΕΔΔΗΕ στην Ικαρία, με τον συνάδελφο ηλεκτρολόγο. Το εργατικό ατύχημα στο νέο πεντάστερο ξενοδοχείο στο Μαλαγάρι που άλλος
ηλεκτρολόγος, έπεσε από ύψος και τον μετέφεραν πάνω σε μπετοφόρμ εκτός
εργοταξίου απέναντι στη θάλασσα για να πουν ότι γλίστρησε ενώ ψάρευε! Την
εργαζόμενη στον τουρισμό που έχασε τη ζωή της σε τροχαίο μετά από εξαντλητική
νυχτερινή εργασία όπως ειπώθηκε. Τον οικοδόμο σε έργο του Δήμου στο κλειστό
γυμναστήριο που σκοτώθηκε από ύψος, τον άλλο στον Μαραθόκαμπο που τον χτύπησε
το ρεύμα ή που έπεσε από ύψος και πέθανε μετά από καιρό. Τον συνάδελφο που πέθανε σε δεξαμενή στο οινοποιείο Βακάκη, τον άλλο
που πριν χρόνια σακατεύτηκε από πτώση κλαρκ από μεγάλο ύψος, τον οικοδόμο που καταπλακώθηκε
από μπάζα επίσης πριν χρόνια σε δημόσιο έργο και έσκασε, στην Ικαρία τον
αρτεργάτη που του έκοψε δάχτυλα και χέρι το ζυμωτήριο ή που συνθληφθηκε από
πρέσα σε δημόσια έργα. Τους δύο θανάτους στο αεροδρόμιο Σάμου με ανύπαρκτο
γιατρό…για να μην αναφερθούμε στον πρόσφατο χαμό του συναδέλφου χειριστή Θοδωρή
στο Ηραίο. Και τόσα άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα που δεν καταγράφονται, δεν
δηλώνονται, περνάνε στα ψηλά!
Καμία
από αυτές τις περιπτώσεις δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Καμία δεν ήταν απλώς
αποτέλεσμα της «κακιάς της ώρα» και της «κακοτυχίας» που έχουν οι εργαζόμενοι.
Γιατί
πίσω από κάθε εργατικό ατύχημα κρύβονται συγκεκριμένες αιτίες. Κρύβονται
συγκεκριμένες πολιτικές. Κρύβονται συγκεκριμένες ευθύνες.
Και
εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία.
Εργοδότες,
κυβερνήσεις και κρατικοί φορείς συνηθίζουν να μιλούν για «ανθρώπινο λάθος», «αμέλεια»
και «ατομική ευθύνη».
Ποτέ
όμως δεν μιλούν για τις πραγματικές αιτίες. Ποτέ δεν μιλούν για την
εντατικοποίηση, τις ελλείψεις προσωπικού, τα εξαντλητικά ωράρια, τα ανύπαρκτα ή
ελλιπή μέτρα προστασίας.
Ποτέ
δεν λένε ότι η πολιτική τους υπηρετεί τη λογική του κόστους – οφέλους και το
κέρδος διέπει τα πάντα, γι’ αυτό ψηφίζουν όλες οι κυβερνήσεις νόμους
εναρμονισμένες με τις οδηγίες της Ε.Ε. και την εξυπηρέτηση των μεγάλων
επιχειρηματικών ομίλων. Γιατί τι άλλο είναι πχ ο νόμος Γεωργιάδη για το 13ωρο?
η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης όπου αναγκάζει περισσότερους να
εργάζονται ως τα βαθιά γεράματα? Παρουσιάζοντας το μάλιστα ως δήθεν «δικαίωμα
και ελευθερία» το να εργάζονται οι συνταξιούχοι όταν την ίδια ώρα η ακρίβεια
καλπάζει και ο μισθός και η σύνταξη είναι στα τάρταρα?
Η
πραγματική αιτία βρίσκεται στην πολιτική του κέρδους. Για να αυξηθούν τα κέρδη
πρέπει να αυξηθεί η εκμετάλλευση. Αυτός είναι ο νόμος του καπιταλισμού!
Πρέπει
ο εργαζόμενος να παράγει περισσότερα. Να δουλεύει πιο γρήγορα και περισσότερες
ώρες. Να κοστίζει λιγότερο. Αυτό σημαίνει εντατικοποίηση, πίεση, λιγότερο
προσωπικό, περισσότερες υπερωρίες. Σημαίνει φυσικά και λιγότερα μέτρα
προστασίας, λιγότερες δαπάνες για ασφάλεια, λιγότεροι έλεγχοι. Υποστελεχωμένες
και υποχρηματοδοτούμενες υπηρεσίες και ελεγκτικοί μηχανισμοί, γιατί αυτά είναι
κόστος και δεν φέρνουν κέρδος.
Άρα περισσότερα ατυχήματα. Και φυσικά
περισσότερη φθορά της υγείας.
Είναι
χαρακτηριστικό ότι για όλο το Βόρειο Αιγαίο υπάρχει μία επιθεώρηση εργασίας για
την υγεία και την ασφάλεια στη Χίο με 3 εργαζόμενους! Τι να ελέγξουν ακριβώς?
Είναι χαρακτηριστικό ότι για πολλά ατυχήματα δεν έρχονται καν και πάνε μόνο με
προσκόμιση στοιχείων ή όταν έρχονται έχουν αλλοιωθεί οι χώροι όπως πχ στο
ατύχημα στο Μαλαγάρι.
Και
ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι καταγράφουν τα
μεγαλύτερα κέρδη των τελευταίων δεκαετιών. Μας λένε ότι υπάρχει ανάπτυξη, ρεκόρ
αφίξεων, ότι η Σάμος αναπτύσσεται, ότι τα ξενοδοχεία γεμίζουν, ότι οι επενδύσεις
πολλαπλασιάζονται.
Και
εμείς ρωτάμε: Ανάπτυξη για ποιον;
Την
βλέπει κάπου ο εργαζόμενος? Στην τσέπη του, στην υγεία τη δική του και των
παιδιών του? Βελτιώνεται η ζωή της καμαριέρας; Του μάγειρα; Του σερβιτόρου; Του
οικοδόμου; Του χειριστή; Του οδηγού;
Ή
μήπως αυτή η ανάπτυξη σημαίνει περισσότερη δουλειά, μεγαλύτερη πίεση, λιγότερο
ελεύθερο χρόνο και περισσότερη φθορά της υγείας μας; Σημαίνει διάλυση των
εργατικών δικαιωμάτων?
Για τους
μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους ανάπτυξη σημαίνει αύξηση της κερδοφορίας. Για
την εργατική σημαίνει ένταση της εκμετάλλευσης και ψίχουλα.
Πρόοδος
για εμάς τους εργαζόμενους είναι η μείωση του χρόνου εργασίας, αφού η
τεχνολογία, η επιστήμη και η παραγωγικότητα της εργασίας καλπάζει. Η αύξηση του
ελεύθερου χρόνου, η προστασία της υγείας, το σταθερό ωράριο, τα ρεπό και τα
διαλείμματα που δεν δίνονται. Η ύπαρξη ΣΣΕ με κατοχυρωμένα εργασιακά και
ασφαλιστικά δικαιώματα με αυξήσεις σε μισθούς. Με μέσα ασφαλείας και μέτρα υγείας
και ασφάλειας για να μην θρηνούμε νεκρούς και σακατεμένους.
Για
να απολαμβάνει στην τελική ο εργαζόμενος τον πλούτο που ο ίδιος παράγει. Αυτή
είναι η πραγματική πρόοδος σήμερα!
Συνάδελφοι
το ΕΚΣ και τα σωματεία του, έχουν γραμμή υπεράσπισης της ανθρώπινης ζωής και
υγείας. Παλεύουμε και έχουμε κινητοποιηθεί πολλές φορές για όλα αυτά που
συζητάμε. Έχουμε κάνει κινητοποιήσεις και απεργίες,
διεκδικώντας τη δημιουργία Επιθεώρησης Εργασίας στο νομό μας, τη στελέχωση της
Χίου, την διενέργεια ελέγχων που θα στοχεύουν στην
εργοδοτική ευθύνη, τη δυνατότητα παρουσίας του εργατικού κέντρου, των σωματείων
και εκπροσώπων και επιτροπών υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων στους ελέγχους
που διενεργούνται. Το συνδέουμε με τη διεκδίκηση δημόσιας και δωρεάν
υγείας και στελέχωση όλων των δημόσιων δομών με προσωπικό και μηχανήματα, με
ανάπτυξη της ΠΦΥ στο νησί μας και πανελλαδικά.
Για
εμάς είναι ζήτημα πρώτης γραμμής, γιατί πρόκειται για τη ζωή και την υγεία τη
δική μας, των παιδιών μας και της
νεολαίας, της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης και των γυναικών που είναι ακόμη
περισσότερο εκμεταλλευόμενοι.
Για
εμάς, τόσο στη σημερινή εκδήλωση, όσο και γενικότερα, βασικό στοιχείο δεν είναι
μόνο ποιο είναι το πρόβλημα, αλλά και το τι κάνουμε από εδώ και πέρα.
Και
η απάντηση είναι μία: Οργάνωση, αγώνας, αλληλεγγύη, μαζικοποίηση των σωματείων,
συλλογική δράση. Και σε αυτή την υπόθεση δεν χωράει άλλη μοιρολατρία και η
λογική «έτσι είναι».
Καμία
κυβέρνηση. Κανένας νόμος. Κανένας ελεγκτικός μηχανισμός δεν θα προστατεύσει τον
εργαζόμενο σε αυτό το σύστημα, αν ο ίδιος δεν είναι οργανωμένος!
Στόχος
μας να ενταθεί η δράση μας. Να δυναμώσουμε τα σωματεία μας. Να γραφτούν νέοι
εργαζόμενοι. Να φτάσουμε σε κάθε χώρο δουλειάς. Να δημιουργήσουμε επιτροπές
υγείας και ασφάλειας στους μεγάλους χώρους κυρίως ή σωματειακές επιτροπές που
θα έχουν και αυτό στην ευθύνη τους, που να είναι σε σύνδεση με το σωματείο, που
να μπορούν να ελέγχουν και να επιβάλουν μέτρα για την προστασία μας. Να καταγγέλλεται
και να δηλώνεται κάθε εργατικό ατύχημα, θα απευθύνονται στο ΕΚΣ και στα
σωματεία.
Να παλέψουμε για όλα αυτά που διεκδικούμε: όπως το να
λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα πρόληψης (π.χ. μέτρα προστασίας από πτώση από
ύψος για τους οικοδόμους και άλλους εργαζόμενους, μέτρα για όσους εργάζονται σε
κλειστούς χώρους και πολλά άλλα), να λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα ανάλογα
με τον κλάδο και τον επαγγελματικό κίνδυνο, να ελέγχονται οι εργοδότες για τη
λήψη αυτών των μέτρων.
Να παλέψουμε για να υπάρχουν υπηρεσίες ιατρικής της εργασίας για
όλους τους εργαζόμενους, να γίνεται στοχευμένος ιατρικός έλεγχος και
προληπτικές εξετάσεις ανάλογα με τον επαγγελματικό κίνδυνο.
Να παλέψουμε για μέτρα προστασίας από την έκθεση σε υψηλές
θερμοκρασίες, που δεν αφορούν μόνο τις συνθήκες καύσωνα αλλά και όλες τις
ζεστές ημέρες. Για μέτρα προστασίας από το κρύο κ.λπ.
Συνδυασμένα
με διεκδικήσεις για ανθρώπινα ωράρια και ΣΣΕ, αυξήσεις στους μισθούς, άδειες, κατοχυρωμένα
διαλείμματα, κοινωνική ασφάλιση, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.
Το
Εργατικό Κέντρο Σάμου θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της
μάχης προσπαθώντας να βελτιώσει αδυναμίες και ελλείψεις, βοηθώντας συνολικά στην
παρέμβασή μας και στο να γίνει υπόθεση κάθε σωματείου. Γιατί εκεί είναι η δύναμη
και η ασπίδα προστασία του πολυτιμότερου αγαθού που έχουμε: Της ζωής και της
υγεία μας. Για να μην θρηνούμε άλλους συναδέλφους.
Μπροστά μας οι σταθμοί της 24ης Ιουνίου της απεργίας οικοδόμων, ξενοδοχοϋπαλλήλων, επισιτισμό, τουρισμό και οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις με πανελλαδικό - παλλαϊκό συλλαλητήριο ενόψει της ΔΕΘ στις 5/9.
