Ο κλάδος μας περιλαμβάνει πληθώρα ειδικοτήτων, που συνεπάγεται
αντίστοιχα μια γκάμα ζητημάτων που αφορούν στην υγεία και την ασφάλεια στους
εργασιακούς χώρους και συγκεκριμένα:
Στο σωματείο μας είναι οι εργαζόμενοι στο εμπόριο, τα σούπερ μάρκετ, τις αποθήκες, τις ταχυμεταφορές, τις μεταφορικές, την καθαριότητα, λογιστικά γραφεία και υπάλληλοι γραφείου, εργαζόμενοι σε ΜΚΟ, οινοποιεία, σε θερμοκήπια, εργάτες γης κλπ.
Ας διατυπώσουμε λοιπόν σε μορφή ερώτησης κάποια
ζητήματα:
Κατά πόσον για παράδειγμα οι επιχειρήσεις των
ταχυμεταφορών ελέγχονται για την τήρηση εξοπλισμού ατομικής προστασίας,
κράνος, γιλέκο, γάντια, αδιάβροχα ρούχα και παπούτσια ειδικά για όσους είναι
πάνω σε δίκυκλα; Ή κατά πόσο γίνεται συστηματικός έλεγχος και συντήρηση των
οχημάτων; Κατά πόσο αποφεύγονται στις ακραίες καιρικές συνθήκες οι μετακινήσεις
ή τι επαρκής χρόνος υπάρχει ανάμεσα στο δρομολόγια χωρίς επικίνδυνη πίεση του
χρόνου; Στις μεταφορικές που και ο όγκος των εμπορευμάτων είναι σαφώς
μεγαλύτερος να προσθέσουμε σαν ερώτημα, τι κατάλληλες πρακτικές υπάρχουν κατά
την ανύψωση και τη μεταφορά των βαρέων δεμάτων για τις μυοσκελετικές παθήσεις
αλλά και την αποφυγή πτώσης των δεμάτων; Τι εκπαίδευση λαμβάνουν οι
εργαζόμενοι; Επίσης ένα σημαντικό θέμα για το νησί, τι περιθώριο ξεκούρασης
έχουν οι συνάδελφοι που καλούνται να ξεφορτώσουν και φορτώσουν εμπορεύματα στα
μεταμεσονύχτια δρομολόγια καραβιών που έχουμε; Καλούνται άραγε για εργασία με
ελάχιστες ώρες ύπνου;
Στα σούπερ μάρκετ, τηρούνται οι κατάλληλες
συνθήκες στις αποθήκες, στα ψυγεία; Σκάλες ασφαλείας στα ράφια; Συντήρηση και
καλή λειτουργία των μηχανών κοπής αλλαντικών, τυριών κλπ;
Στους εργαζόμενους στην καθαριότητα,
παρέχονται μέσα ατομικής προστασίας, χρήση κατάλληλων μασκών για τα
απορρυπαντικά, τα χημικά; Παρακολουθούνται από γιατρό εργασίας για να
καταγραφεί η επιβάρυνση των εργαζομένων;
Άραγε για τους εργαζόμενους στις ΜΚΟ, που εδώ
στο νησί έχουμε κυρίως την ενασχόληση με το Προσφυγικό / Μεταναστευτικό όπου οι
εργαζόμενοι καλούνται να διαχειριστούν κρίσεις, να παρέχουν ανθρωπιστική
βοήθεια, να συνδράμουν σε παιδιά και νέους που είναι μακριά από τις οικογένειές
τους, τι μέτρα λαμβάνονται για την ψυχική τους καταπόνηση πέρα από τις
υπερωρίες που προκύπτουν; Όπως και ζητήματα που έχουμε δει εδώ στο νησί για απληρωσιά
και καθυστέρηση στις καταβολές των χρημάτων ή μικρόχρονες συμβάσεις εργασίας,
την ίδια στιγμή που βλέπουμε συναλλαγές χιλιάδων ευρώ και μακρόπνοων συμβολαίων
μεταξύ των εταιρειών. Πώς επηρεάζει η ανασφάλεια την καθημερινότητα των
συναδέλφων μας; Ή μάλιστα, η αντιμετώπιση ιδιαίτερων θεμάτων συναδέλφων όπως
εγκυμοσύνες κλπ έχουμε δει ότι αντιμετωπίζονται με απολύσεις και όχι με στήριξή
τους όπως κανονικά θα έπρεπε και τη διασφάλιση της θέσης εργασίας της.
Στους υπαλλήλους γραφείου κι εκεί τα πράγματα
είναι δύσκολα. Μπορεί να μην υφίστανται την ίδια σωματική καταπόνηση, είναι
όμως τέτοιο το burn out (η
επαγγελματική εξουθένωση) πολλές φορές για να προλάβεις προθεσμίες, να στήσεις
συστήματα και αναφορές με ευθύνη και χωρίς λάθη.. Δεν είναι λίγες οι
περιπτώσεις της εργασίας τα Σαββατοκύριακα ή εκτός ωραρίου μη τηρώντας το
λεγόμενο «δικαίωμα αποσύνδεσης», ενώ η τηλεργασία ήρθε να ισοπεδώσει κάθε
έννοια εργάσιμου χρόνου και σεβασμού στον ελεύθερο χρόνο και την ξεκούραση του
εργαζομένου. Ιδιαίτερα στα νησιά που οι επιχειρήσεις είναι με λίγους
υπαλλήλους, είναι σύνηθες φαινόμενο η εργασία τα Σάββατα και η ευθύνη 7/7
24/24ωρο.
Αυτά από εμάς σαν προβληματισμοί, στο χέρι μας είναι
να εξοπλιστούμε από τη σημερινή εκδήλωση και να σηκώσουμε μανίκια με
παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς γιατί μόνο τα σωματεία μπορούν να ανατρέψουν
αυτή την βλαβερή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί, να ιεραρχήσουν την
υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων στους χώρους δουλειάς που να τηρούνται και
βασικοί κανόνες υγείας και ασφάλειας, τήρησης αυτών και φυσικά να μην
σταματήσουμε να παλεύουμε για την στελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας και την
κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που ξεχειλώνουν τον εργάσιμο χρόνο.
